Het klooster in de Ploegstraat hoort toe aan de Dominicanen.
De oorspronkelijke naam van de Dominicanen is 'predikbroeders' of 'predikheeren'. Hun meest gebruikte naam, die dateert uit de late Middeleeuwen, ontlenen ze aan de stichter van hun orde, Dominicus de Guzmàn.

In 1217 kreeg Dominicus de goedkeuring van de paus voor de stichting van een nieuwe religieuze orde: een gemeenschap van rondtrekkende predikanten, oorspronkelijk bedoeld om de Franse Katharen ('ketters') te bestrijden, niet met de wapens maar met de kracht van redelijke argumenten en door een evangelische wijze van leven.

Dominicanenpaters kwamen in 1904 in de Milisstraat wonen. In de jaren die volgden konden ze een paar aansluitende terreinen kopen in de Ploegstraat en in de Provinciestraat. Ze bouwden een noodkerk op het perceel in 1912. De twee kloostervleugels en de herenhuizen in de Ploegstraat werden gebouwd tussen 1910 en 1914. In 1925 werden het paterskoor en de Sint-Dominicuskerk opgetrokken.

Bij de aanval met vliegbommen op de omgeving van het station van Antwerpen in 1944 leed de kerk schade. Tijdens het bombardement op de Tuinbouwstraat en de Van Geertstraat van 26 oktober hielpen de paters met het evacueren van de slachtoffers. Lees hier een getuigenis van een bewoner die vertelt over hoe de paters hielpen bij het bevrijden van de mensen van onder het puin.

Toen het klooster ten volle in gebruik was woonden er 25 paters.

Eind de jaren negentig zijn er vijf paters op korte tijd overleden. Dat betekende dat er met nog slechts drie paters overbleven. Het klooster was veel te groot geworden. Sinds augustus 2002 wonen de laatste drie bewoners in een burgerhuis in de stad. De kerk is op 1 januari 2002 ontwijd. In Zaal Eeninghe vlakbij de kerk bevindt zich nu het Dominicushuis waar nog regelmatig vieringen plaatsvinden.