De Standaard

21-04-2003

ANTWERPEN - De protestacties rond het Kievitplein hebben aangetoond dat een buurt alleen kan wegen op stedenbouwkundige beslissingen als ze zich hecht organiseert en omringt met experts. Het Kievitplein heeft nog maar eens het failliet aangetoond van de traditionele hoorzittingen, zegt Manu Claeys, de woordvoerder van De Ploeg, de vereniging van buurtcomités. Hoorzittingen leveren alleen chaotische bezwaren op, geen coherente visie. Het is de hoogste tijd voor een intelligentere vorm van inspraak.

Van een ommezwaai gesproken: twee partijen die gezworen vijanden leken, de buurtbewoners en de projectontwikkelaar, gaan aan tafel zitten en beginnen samen plannen te hertekenen. Konden ze dat niet een beetje vroeger doen? Moest het tot een rechtszaak komen?

,,Natuurlijk was het beter geweest hadden we dit drie jaar geleden kunnen doen. Het is een gemiste kans'', zegt Manu Claeys. Blijkbaar was een crisis nodig voor de buurt zich goed organiseerde en de projectontwikkelaar de indruk kreeg dat hij een ernstige delegatie tegenover zich had.

Die projectontwikkelaar lobbyt nu bij de NMBS en bij de stad om ook hun plannen bij te sturen in het belang van de buurt: een grotere zij-ingang van het Kievitplein naar het station, meer zorg voor de publieke ruimten en pleinen. ,,Het begon wat onwennig. Ze zijn het niet gewoon dat wij onderhandelaar spelen voor de buurt'', zegt Frank de Snoeck van Robelco.

Het stadsbestuur van Antwerpen heeft begrepen dat het anders moet, denkt Claeys. Bij het Militair Hospitaal, een ander heikel dossier waar de stad in zee gaat met projectontwikkelaars om op een gedeeltelijk beschermde site te bouwen, zitten de goed georganiseerde bewoners bijvoorbeeld mee in de architectuurjury.

(kgv)