Geef dan hier je emailadres:
Kievitplein te Antwerpen
Ken je het Kievitplein in Antwerpen? Dat is de wijk achter het Centraal Station en de Zoo.
Het plein raakte erg bekend door het hotel Switel dat op oudejaarsnacht 1994 afbrandde. Het was jarenlang een troosteloos parkeerveld voor mensen die naar de dierentuin gingen, omringd door blinde muren en verkrotte huizen. Aan één zijde werd in de jaren tachtig een groot kantoorcomplex van de Vlaamse overheid opgetrokken.
Projectontwikkeling
Vandaag is de Kievitwijk het gebied van nieuwe projectontwikkeling. Dat komt onder meer doordat daar vanaf 2006 de hoge snelheidstrein stopt in het vernieuwde Centraal Station. Het plein is nu een reusachtige bouwput. Over een paar jaar moeten daar acht nieuwe gebouwen staan, die tussen de acht en de veertien verdiepingen hoog zullen zijn.
Hoge verwachtingen
De buurtbewoners hadden hooggespannen verwachtingen van de heraanleg van het plein. Ze gingen ervan uit dat dit gebied in het hart van de grootste stad van Vlaanderen een levendige plek zou worden die binnenstad, Zurenborg en Borgerhout met elkaar zou verbinden. Bij het maken van de plannen was beloofd dat er tussen de kantoorgebouwen open ruimte zou komen, en stukjes groen. Bij de uiteindelijke uitvoering is daar niets van terug te vinden. De buren protesteren met een Open Brief.
Eerst heeft de pers maar weinig aandacht, op een artikel in De Standaard na . De Vlaamse stedenbouwkundigen blijven stil. De Antwerpenaren zelf begrijpen niet goed wat er aan de hand is. Lokale politici geven toe dat de ontwikkeling van de Kievitwijk slecht beheerd werd. Maar ze bieden geen perspectief op beterschap. Even ontstaat er moedeloosheid bij de bewoners.
Klooster en kerk Ploegstraat
Begin juli 2004 kraken een groepje leden van de anarchistische bond het indrukwekkende klooster met kerk in de Ploegstraat, op enkele meters van de bouwput. In 2002 hebben de Dominicanenpaters het complex verlaten. Ineens is er erg veel persaandacht. Er was dus nood aan een concreet symbooldossier om de scheefgetrokken situatie van de hele omgeving van het Kievitplein te belichten en te vertalen naar publiek en politici. Bij die laatsten groeit intussen het besef dat iets moet gedaan worden aan hoe de stad en de projectontwikkelaar omgaan met de buurt.
De Ploeg
Vrijwel meteen scharen de buurtbewoners zich achter de krakers. Zes buurtcomités bundelen de krachten in De Ploeg. Met hernieuwde moed leveren ze strijd voor een levendige Kievitwijk. Concreet willen ze het klooster redden. Ze willen niet dat het wordt afgebroken om nog meer kantoorgebouwen te zetten. Wel wensen ze het gebouw een sociale en culturele invulling geven waar alle omwonenden van kunnen genieten.
De Kievitput
Maar hun strijd stopt niet bij het klooster. Ze blijven strijden voor een leefbaarder Kievitbuurt. Het voormalige Kievitplein wordt volledig volgebouwd met acht torens, waarbij het accent vooral ligt op kantoorruimte. Met de bouw werd begonnen zonder dat er een rooilijn is die het voormalige plein afbakent. Bouwtoelatingen werden vergund zonder dat de wettelijke procedures werden gevolgd. Adviezen van stedenbouwkundigen werden in de wind geslagen. Men wekt de indruk dat de bewoners inspraak hebben, maar hun bezwaren werden stelselmatig genegeerd.
De Ploeg maakt een inventaris van de fouten die zijn gemaakt. De heraanleg van het plein gebeurt op een wijze die niet meer van deze tijd is. Pleinen vormen de zenuwknooppunten van een leefbare stad. Wie een plein volzet met alleen maar gebouwen doodt het stadsweefsel. De plek wordt een tweede Brussel-Noord.
