Bericht van De Ploeg en StRaten-Generaal

22 februari 2005

Onder deze voorwaarden is er geen ruimte om het bouwproject op het Kievitplein alsnog echt te verbeteren. Want binnen het strikte kader van de bouwvergunning is geen plaats voor het noodzakelijke optimaliseren van de doorwaadbaarheid noch voor pleinvorming, een verlevendiging van de stedelijke plint enzomeer.

Intussen drie weken geleden contacteerden de buurtbewoners van de Kievitwijk een topman uit het Antwerpse bedrijfsleven. Ze zochten naar een manier om eventuele gesprekken tussen de bewoners, de overheid, de projectontwikkelaar en Alcatel na welke juridische uitspraak dan ook in goede banen te leiden. Om dat laatste te garanderen zagen de bewoners het stadsbestuur liever mee aan tafel aanschuiven als een van de gesprekspartners. Niet alleen omdat de bewoners en de lokale overheid in de voorbije maanden al te vaak tegenover elkaar stonden, en er in een eerste fase dus naar herstel van het onderlinge vertrouwen gestreefd moest worden. Maar ook omdat een deelnemende in plaats van een gespreksleidende rol aan het stadsbestuur de kans zou geven om inhoudelijk 'voluit en vrijuit' te praten in plaats van gebonden te zijn aan de neutraliteitsvereiste van een boven alle partijen staande bemiddelaar. Bovendien wilden de bewoners vermijden dat een van de betrokken partijen bij voorbaat en eenzijdig voorwaarden zou opleggen aan de anderen, want wie de agenda bepaalt (wat is bespreekbaar en wat niet?) heeft een grote hand in het resultaat. Dat spreekt vanzelf.

Dat de bewoners terecht streefden naar een misschien wat ongewone maar zo resultaatsgericht mogelijke gespreksformule (het is ook een dossier dat 'ongewoon' beheerd werd door de overheid) bleek op de gemeenteraad van gisteravond. Bij informele contacten tussen het stadsbestuur en De Ploeg/StRaten-Generaal ontstond in de voorbije dagen een consensus over 1. dat we gezamenlijk zouden zoeken naar en communiceren over een optimale gespreksformule en bijhorende agenda, 2. dat we het in een eerste fase alleen over het Kievitplein zouden hebben (en niet over bv. de geplande ontwikkeling in de rest van de wijk) en 3. dat de aanwezigheid van Vlaamse bouwmeester bOb van Reeth een kwalitatieve meerwaarde zou betekenen voor de bijeenkomsten. Onder andere omdat zijn agenda het nog niet toeliet, verdaagden we in onderling akkoord de bijeenkomst van gistermiddag naar een moment later op de week. Met deze uitgangspunten was wie het gesprek leidde niet langer een breekpunt voor de bewoners.

Op de gemeenteraad bepaalde schepen Van Campenhout echter eenzijdig en publiekelijk de voorwaarden van de geplande gesprekken. 'In principe is alles bespreekbaar. Er is maar een beperking: de bouwvergunning. Wij willen als stad immers niet riskeren Alcatel te verliezen.' Et voila: we zijn terug bij af. Andermaal met als enige argument een mogelijke dreiging vanwege Alcatel met verhuis naar andere oorden wordt het zo noodzakelijke inhoudelijke gesprek opnieuw afgeblokt. De bevoegde schepen weet zeer goed dat de vergunning geen ruimte laat om het nog te hebben over het verbeteren van de doorwaadbaarheid, de pleinvorming, de inplanting van de gebouwen op de zuidelijke helft van het Kievitplein (waar nog niet gebouwd wordt), de vermenging van functies (bv. meer wonen of niet?), de invulling van de gelijkvloerse verdieping (meer handelspanden, restaurants enzomeer?) en de architectuur. Blijft over: het publieke domein (een boom meer of minder), waar sowieso de districtsraad en de gemeenteraad zich nog over moeten buigen, en een mogelijke tweede ingang naar de zoo.

Nog voor we aan tafel zitten, kiest de schepen dus opnieuw nadrukkelijk partij. Het wordt de bewoners stilaan droef ten moede. Zelf toonden ze aan dat ze met kennis van zaken spreken, daarbij ondersteund door vele deskundigen. Ze hebben een waardige voorzet gegeven om rond de tafel te gaan zitten. De Ploeg en StRaten-Generaal verklaarden zich bereid om van een neutrale gespreksleider geen breekpunt te maken, als we het onderling maar eens raakten over de meest geschikte formule. Ze bijten zich de lippen stuk om toch maar niet publiekelijk te communiceren waarover ze het concreet willen hebben, en intussen trekt de zelfverklaarde 'neutrale' gespreksleider alvast de krijtlijnen waarover gepraat kan worden en waarover niet. De bewoners dachten dat net dit de inzet was van de besprekingen.

Is de voorwaarde die de schepen oplegt ook een voorwaarde voor de burgemeester? Spreekt de schepen in naam van het college en van de gemeenteraad? Zoja ziet het er naar uit dat gesprekken met mensen van de buurtcomités niet nodig zullen zijn, want waar hebben we het dan nog over?

We betreuren het dat we gedwongen worden om deze discussie andermaal via de pers te voeren, maar niet reageren op de publieke agendabepaling van schepen Van Campenhout zou oncorrect zijn tegenover de vele bewoners die hopen op wezenlijke bijsturingen aan het bouwproject.

Eerlijk gezegd: we weten nu even helemaal niet meer hoe het nu verder moet. Misschien dan toch maar een onafhankelijke voorzitter van de gesprekken? We hopen dat het college inziet dat een niet correct tot stand gekomen dossier waarin sprake is van bouwmisdrijven (waarover de rechtbank zich helaas niet uitsprak) het verdient om minstens correct en constructief afgehandeld te worden.

Intussen vorderen de bouwwerken gestaag, en elk steen erbij betekent een woord minder bij eventuele gesprekken.

De Ploeg en StRaten-Generaal